1 Mei 2017, Bagaimana Saya Memulai Balajar Bahasa Mandarin

我是怎么开始学汉语的

Seorang Perempuan Muslim berasal dari sebuah kota kecil di Indonesia, tertarik pada Bahasa Mandarin. Tertariknya sudah cukup lama, sejak kelas 2 SMP. Penyebab awalnya adalah karena begitu mendengar Bahasa Mandarin dan melihat tulisannya, langsung berpikir pasti tidak banyak orang yang menguasainya. Pasti menarik ketika aku menulis dan berbicara tapi tidak banyak yang mengerti, hehe.

我是一个伊斯兰教从印度尼西亚的小城市的女生， 对汉语产生了兴趣， 兴趣产生了足够长的时间， 从在中学二年纪已经开始了学习汉语。大一的原因是一听到汉语和看到汉子，就想一定听懂和看懂汉语的人不多。如果我能写和说，很少人看得懂，听得懂， 那就一定很有意思呀，哈哈。

Lalu kebetulan, di SMA ku ada pelajaran Bahasa Mandarin. Walaupun tidak belajar secara mendalam, rasa tertarikku tidak pernah berkurang. Sampai tiba masa kelulusan dan saatnya memilih untuk melanjutkan studi ke mana, aku memutuskan untuk mengambil Jurusan Sasta Cina. Aku lulus di Prodi Cina Universitas Indonesia. Salah satu Universitas terbaik di negaraku.

正好，在我们高中学校有汉语课。虽然对汉语的学习没有那么深，我对汉语的兴趣一点儿也不加少。高中毕业以后，那是应该决定要继续学习什么学部，我决定来印尼大学的汉学系。没想到，我考上了印尼大学。我国最好的大学之一。

Kehidupan belajarku di sini cukup berat. Jarak kampus ke kampung halamanku cukup jauh, naik bus sekitar 24 jam, naik pesawat sekitar 2 jam. Jauh dari keluarga membuatku harus belajar hidup mandiri, tidak lagi bergantung pada orang tua. Selain karena faktor jauh dari keluarga, kehidupan belajar di Prodi ini juga terkenal cukup berat. Waktu yang harus diluangkan untuk mempersiapkan pelarajan sebelum kelas harus maksimal, tuntutannya juga tinggi， tekanannya juga sangat besar. Belajar 6 bulan sudah harus bisa menulis karangan singkat dan melakukan percakapan sederhana. Tapi karena aku suka pelaran ini, rasa capek bisa terlupakan.

我在这儿的学习生活比较难。我家乡离学校较远，坐车要用24个小时的时间，坐飞机大概有两个小时的时间。离家人很远，让我该学怎么独立生活，别再靠父母了。除了因为离家人远以外，在这个汉学系的学习生活人们都听说了，是很难。上课以前要准备的时间很长，要求也很高，压力也很大。学了六个月应该能写短文章和做简单的对话了。可是，因为我很喜欢这件课，觉得很累，我可以忘记。

Sekarang aku sudah semester 6. Tahun depan inshaAllah akan lulus, aamiin. Setelah lulus aku sangat ingin bekerja yang dekat dan berhubungan dengan bahasa Mandarin. Juga ingin berbagi ilmu yang sudah kudapat pada orang lain.

现在我在第六学期了。明年 inshaAllah 大学毕业。Aamiin. 毕业以后我很想做和汉语有关的工作，还有给别人分享我得到的知识。

Bahasa Indonesianya dibuat begini supaya gampang diterjemahin ke Bahasa Mandarin 😂😂. Dalam waktu dekat akan dialihin ke versi video yang akan diupload di YouTube. Doain semoga ga wacana ya, hihi.

Bukan Puisi Cinta

"我喜欢的男人下年打算跟一个女人结婚 "

Berlimpah cinta Sang Maha Cinta
Hadirkan cinta penguji cinta
Biar terpapar semua nyata
Biar berakhir di bayang mata

Ia tak akan merasa sepi
Tak ada janji yang teringkari
Hadir malaikat berwujud rapi
Senyum terukir di batas hati

Menyesal
Tak sadar di awal
Ia bersama rasa yang janggal
Namun haramlah berpikir sial

Pengakuan yang telah terhempas
Bawa ia hilang bergegas
Mengusap pipi basah membekas
Mencoba lari menghitung napas

Kakinya rapuh jatuh tersungkur
bangkit ditarik angin berbaur
riang tawa saat tertidur
meski tak nyata masih bersyukur

Sadar
Kini tinggal bayang di luar
Bukan tergapai tangan menjalar
Bibir bergetar
Badan kokoh dulu tak gentar
Biar
Siapa yang mampu bernalar
Suaranya bagai menampar
Ia hingar bingar
Melahap habis rasa dibakar
Biar
Senyum manisnya begitu sangar

Whenzhang Kesayangan

Ini bukan puisi， namun sebuah karya hasil UTS yang sempat mendapat pujian dari salahsatu Laoshi ketika aku berada di semester 3.

Wenzhang UTS! 😁

在北京的生活

            爱德华是个留学生，现在在北京学习中国文化。他学了一年多了。他学得努力，认真。

            爱德华每天都学习很忙，常常没有时间锻炼身体，所以他的身体不太好。来中国以后，他已经得过三次感冒了。他还住过一次院，看过中医，也吃过中药。他吃的药是中成药，甜甜的，一点儿也补苦。

            感冒时，爱德华去看了中医。他觉得中医看病很有意思，不化验，只用手摸一摸脉就给病人开药方。还用按摩，针灸等方法给病人看病。看了中医，吃了一些中药，他的病就好了。

       爱德华在北京住了一年多了，对那儿的生活他已经习惯了，尤其对中国菜特别习惯。他觉得中国菜很好吃。最喜欢吃的是北京烤鸭。

            他有一个同学叫田芳。他们两个人常常一起学习，也常常一起准备考试。

            有一天，爱德华告诉田芳，他在加拿大时，亲耳听过一位中国钢琴家演奏曲的《黄河》，好极了，他很想再听一遍。他听说，小提琴协奏曲《梁祝》很好听，他没听过。田芳听他这样说，就要借给他那张光盘。

            爱德华在北京学习，感到很高兴。有很多好朋友，还可以吃很多好吃的东西，去有名的地方，比如，哈尔滨，海南岛，泰山，西安，敦煌，都非常漂亮。毕业后，他还要住在中国。

Ya, kira-kira beginilah karangan (wenzhang) yang harus disusun untuk UTS oleh mahasiswa semester 3 pada mata kulah Bahasa Cina 3,Sastra Cina UI. Menggunakan kosakata dan struktur yang ketika itu telah dipelajari.Aku suka wenzhang satu ini karena nilainya bagus. Berarti dapat disimpulkan, wenzhang-wenzhangku yang lain nilainya biasa aja 😂.Syukuri wenzhang yang ada, Sascin adalah anugerah! Dududu..

Menyelami Perjalanan Rasa

星期天，2016年 11月 27日。

Ku ambil segenggam rasa, lalu ku biarkan iya membelah.
Biarkan jumlahnya bertambah hingga tak terhingga.
Di tiap titik rasa itu, ku letakkan rindu.
Tak sengaja ku tinggalkan pula risau.
Adakah yang mampu hadir untukku, yang kini telah muak dengan kemilau maksiat yang merayu-rayu.

Aku suka, tapi pada siapa.
Jauh di ujung samudera cinta, ia tak ada cinta.
Permukaan laut meninggi seiring dengan deras tangisku.
Pasrah namun yakin dan setia padaNya.
Aku merancang, namun lupa berserah
 Seakan apapun bisa terjadi.
Aku siapa, harus bagaimana.
Tak ada yang kuinginkan selain ridoNya.


Kuputar rantai nestapa di keramaian.
Topeng yang tebal siap menerjang kekhawatiran orang.
Untaian kata dilapis senyum tipis penuh kasih, sebetulnya penuh haru. 
Alam menyaring hati-hati yang hadir. 
Terseleksi dengan cantik, 
Tuhan hadirkan makhluk yang bernama sahabat. 
Aku di tengah semua ini, harusnya tak hanya meratap. 
Nikmat bertumpah-ruah seakan tamparan cinta.

Matahari mulai naik, setir digenggam kedua tangan seorang lelaki yang mengharap dapat membawa sesuatu yang membahagiakan anak istri. 
Aku memandang ke depan, memaksa melihat realita di luar, agar tak mati terpuruk pada kerisauan sendiri. 
Ya, inilah kenyataan. Ada gelas kaca di atas meja, ada pula cangkir nan retak. 
Tak saling menyapa, senggang. 
Aku sedih, belum bisa merangkai mimpi untuk mereka.
Impianku dulu yakni mendukung impian suami. 
Salahkah aku ingin menjadi istri yang baik. 
Salahkah aku begitu yakin, 
Tuhanku tersayang menghadiahkan jaminan rezeki bagi dua pemuda yang menikah demi menghindari maksiat. Oh, aku begitu sayang Tuhanku.

Silahkan marah, silahkan diam. 
Aku pun menangis kala tahu ini memberi rasa sakit yang mendalam.
 Atau mungkin memancing amarah yang dahsyat. 
Tapi, yang kuinginkan ia bahagia, di manapun, dengan siapapun itu.
Kala dua hati bersatu, ada hati-hati lain yang terluka. Itu cerita lama, namun baru bagiku untuk dirasa.

我还希望他，总要希望。

Gapura

Ku labuhkan hatiku, lalu ku menyebar cinta. Tatapilah wajahku lalu tersenyumlah. Meski tak dilihat dengan mata, namun hadirkanlah dalam kanvas di pikiranmu. kenalilah aku. Hadirkan pula bunga-bunga beserta kupu-kupu di kanvas itu, hiasi dengan warna yang kau sukai.

Jangan kau batasi sedikitpun kreasi yang sedang berjalan itu. Biasakan tidak memberi aturan, karena takutnya kau akan kecewa. Beri ruang seluas-luasnya, sebebas-bebasnya. begitulah cara terbaik untuk kau mengenaliku. :)


你可以把我放在你的心里。我一定很近，你别远远地
找我，就在你的心里。我最喜欢看是你笑着说着。你想什么，我就想什么。很多人不明白，但是我明白了。我们肯定分不开了。